Έχοντας αγκαλιά μια κούπα καφέ φίλτρου ''φουντούυυυκι'' που λέει και η γιαγιά στη διαφήμιση αποφάσισα να σας εκμυστηρευτώ μικρά μυστικά...δυστυχώς μόνο οι ελληνίδες και όσοι ξέρουν ελληνικά θα τα μάθουν i am not into an english mood today :)
Πέρισυ τέτοια εποχή άνοιξη ταξίδεψα για πρώτη φορά στον κόσμο των fashion blog , ανακάλυψα μέσω της γλυκειάς και πανέξυπνης Lopi έναν κόσμο μοναδικό ξεχωριστό και χαριτωμένο...κάθε μέρα ανακάλυπτα νέους μικρούς θησαυρούς....ο καιρός πέρασε και έφτιαξα και εγώ το δικό μου σεντουκάκι....το τελευταίο διάστημα άλλαξαν πολλά στη ζωή μου και φέτος ήρθε μια άνοιξη αλλιώτικη μια άνοιξη γεμάτη πραγματικούς θησαυρούς χειροπιαστούς..
μέσα από την βροχή βγήκε το δικό μου ουράνιο τόξο και με αγκάλιασε ένα ένα του χρώμα ξεχωριστά με μεγάλη ευλάβεια και τρυφερότητα...
Μέσα από τις δυσκολίες αλλά και τις χαρές που έζησα παραμέλησα το blogaki μου το οποίο ακόμη αγαπώ...παραμέλησα και τα blog όσων αγαπώ και ζητώ συγγνώμη ...έκανα φίλους εδώ πολλούς και τους αγαπώ όλους , να είναι πάντα καλά...
Ο λόγος που σας κάνω αυτή την μικρή εξομολόγηση είναι γιατί ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το γεγονός ότι υπήρξαν στιγμές που ενώ είχα τη φωτογραφική μηχανή μου μαζί δεν έβγαλα φωτογραφίες με το τι φορούσα....ζούσα τις στιγμές ...είχα ξεχαστεί ...δεν μου βγήκε να το κάνω...το έκανα μόνο όταν το αισθανόμουν και μια απο τις στιγμές που θέλησα να βγάλω τη φωτογραφική μέσα από την τσάντα ήταν όταν αντίκρυσα αυτή την εικόνα....
2 κορίτσια ατενίζουν τη θάλασσα σε ένα παγκάκι κι ένα μικράκι παίζει ανέμελα στην άμμο...

γαλήνεψε η ψυχή μου σε αυτό το μέρος ....
γαλήνεψα αυτό το Πάσχα ένιωσα το πόσο όμορφα είναι όταν χαίρεσαι και απολαμβάνεις μικρές απλές στιγμές....
μια φλόγα σε ένα φανάρι...
μια λαμπάδα αναμμένη ...
ένα παιδί που όλο γελά...
η πασχαλία που μοσχομυρίζει...
η μαγεία είναι κρυμμένη στα πιο απλά ...σε αυτά που αγαπάμε σε αυτά που είναι κάθε μέρα εδώ.....ζήστε τη μην την αφήσετε να χάνεται άσκοπα.....

Καλή σας μέρα...